Günler yorgun, günler miskin uyanıyor
Uykudan.
Ezilmişliğin ağırlığıyla başlıyor her şey
Atalet basıyor dem be dem
Günler mahmur, günler sakin
Kanayan düşünceler pervasız
Ağıtlar sessiz
Ben gidince hüzünler bırakırım
Bu senin yaşadığındır
Bir ev sıkılır kadınlardaki
Bir adam sıkılır kadınlardaki
Seni sevmek bu kadar mı
O benim yaşadığımdır.
Devamını Oku
Bu senin yaşadığındır
Bir ev sıkılır kadınlardaki
Bir adam sıkılır kadınlardaki
Seni sevmek bu kadar mı
O benim yaşadığımdır.




Gece yaklaşmakta
Hem çok yakında
İstila umudunda karanlık
Fethedilecek yürekleri.
Güneş ufukta asılı kalmış
Karanlığa gömülüp gitme korkusunda.
Günler uyanın
Uyanın günler
Karanlığa boğulmadan.
saygılar........
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta