yalnızım nüveylâ yalnızım
akrebin boğumunda kalmışım
topraktan başını çıkartamamış
nevnihâllerden örgüsüz kalmışım
senin cici ayakların ezmiş içimi
koparmış yaşamdan sensiz kalmışım
yalnızım nüveylâ yalnızım
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta