Güne İnat Şiiri - Eyüp Dalkılıç 2

Hayatın içindeyim — adı konmamış bir sır,
Varlığım uzaktan el sallar, yüzü belirsiz.
Bir his gelir ansızın, ecel gibi ağır,
Kalbimden geçer zaman — sessiz ve izsiz.

Göçmen kuş misaliyim, menzilim dağınık,
Bir gölgede durur, bir rüzgârda savrulurum.
Ben buradayım ama kendime yabancıyım artık,
Seni ise uzağın aydınlığında bulurum.

Duygular mahkûm hâlâ, aç ve susuz zincirde,
Bir gecenin içinde günle boğuşur kader.
Karanlık iner göğe, güne inat, kedere,
Işık kaçtıkça içimde çoğalır zehirli seher.

Ben aydınlığa hasret, gecenin çocuğuyum,
Sen gündüzün koynunda, farkında olmadan.
Aynı kaderdeyiz belki — fakat ayrı yolcuyum,
Biri geceye direnmiş, biri geceden aman.

2025