Gün Batımı Şiiri - Hasan Hüseyin Pehlivan

Gün batımı...

Hep gün batımına yürüdük,
güneşten gölgeler bıraktık arkamızda.

Karanlıklarda aradık en derin aydınlıkları,
oysa aydınlıklar bile bu kadar karanlıkken..

Giderken yine aynı şarkılar kaldı cebimde
ben uzaklardan gelen, yine uzaklara giden

Ömrüm boyunca çalınan herhangi bir kırık beste...
Ben yoluna sürgün kollarımda gül desteli kelpçe ve sen..

Bir bahar akşamı üstüme giydiğim kışım,
yapraklarımı döken hasretimdin

Şimdiyse bir gecenin koynunda saklanan güneşimsin..
Tüm mevsimlere inat sevmiştim seni...!

Hasan Hüseyin PEHLİVAN

10.09.2010
Manisa