Gün Batımı Şiiri - Mehmet Adil Durak

Gün batımında koparırlar yüreğimi yerinden
Bir sızı başlar ah! yine en derinden
Giydirirler semaya karaları
Anlarım ki yine ayrılık vakti geldi çattı kapıya
Gözlerim dalar kapının aralığından
Meçhul yolcunun nuru karanlığı yararak
Süzülüp gider başka diyarlara doğru
Artık zaman durur, mekan kurur
Bir çöl misali yanlızlığa konuk olur
Hayaliyle arkada kalan bir çift göz
Artık tek duasıdır leylanın visali
Ancak vuslat dağıtır bu kasvetli hali...