Gün Batar Şiiri - Şükrü Özmen

Ben kimi sevsem sonsuz ikindi
Kimi öpsem sonsuz acıma
Günün ardından
Yıkık bir Roma uzantısı
Erguvanı sevsem sarhoş
Gül koklasam uzayda bir boşluk daha

Sen güzel günlere kavuş
Ferah feza odalarda uyu
Bambaşka olsun her şey
Uyandığında

Bir balığın kalbine yürüdük nasıl olsa
Fosfor bahsin en önemsiz detayı
Bir Annenin kuzusuna tebessüm ettirmek için
Kıyımdı bir kuzunun annesine yaptığımız

Göğü paylaşıp
Akşamın aksanına buse kondurup
Uzadık bir karanlık uzayın diplerine

Var bulunduk alemde
Yoksul ama yoksun olmadan
Sızmadan gecenin üçünde
Bir okşayış düştü bir tevrat ayeti ve kuş
Ruhun derinlerine

Sonra gülüş
Sonra ölüş
Sonra bir sessizlik ki ölümden öte ergi

Sıkıntı hayladı
Keder buruşturdu
Öfke yaktı
Ve fakat hâlâ
Dimdik ayakta
Çatlatırcasına asi
Çatlarcasına aşkî

Bir gün
Bir güneş ağması
Ve gurubun
Gözlerinde batması kadar
Asi aşki ve zorla

Karanlığın kalbine
Gecenin kalbine
Sesin
İnci sessizliğindeki endamına
Yürüdük..
Dip akıntılarıyla hazarın

Kopkoyu değil eskisi kadar
Kapkaranlık değil tarih öncesi gibi
Bir infarkt
Bir soluk

Bir çatlamış gül kokusu
Geceden ruhumuza üflenen kimya..

@..

b5şTeMMuz2binYirmi

#ŞükrüÖzmen

Eymir