Gümüş bir madalyondur,
Bir hicran yarası göğsünde
Kimi der sıla,
Kimi der sevda,
Kimi der yaradanadır bu büyük hasret..
Soran olamaz!
Alan olamaz dilinden!
Sezgilerinle kazanılmış,
Bu eşsiz madalyonun kaynağını.
Hislerinden uzaklaştığın anda,
Karardıkça kararır inada parıltısına
Kim merak edip dokunsa yakar elini.
Ama"O" sana yakışan obje olmuştur,
Şaşırırlar, bazende sorgularlar
Onlar dokunduğunda yanarlarken,
Senin onunla nasıl ferah?
Onun da, sende nasıl parlak durduğunu? ..
22:34 11.02.2015
Nuran KaracaKayıt Tarihi : 12.02.2015 00:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!