Bir sürü gümüşüm olsun istiyordum,
Onun için o gün gittim,
Osmanbey parkına..
Dedim ya sanki bir şey,itti beni oraya..
En uca yürüdüm,oysa daha başka,
Tezgahlar da vardı parkta..
Yığınla ıvır zıvır,şakırdayıp parlıyordu,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Dostlukların baki olması dileğiyle kutlarım.
Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta