hayatın yükü çökmüş omuzlarımda ağır
gecelerim kör sensiz sanki kulağı sağır
çıkıp gel de bir gece yalnızlığımda bağır
sevdalar utanmalı gülüşünü görünce
haydi gel kollarımı sana açmış haldeyim
sarmadığım sevdaya susamış bir haldeyim
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta