GÜLÜŞÜNDKİ AY
Gülüşün geceyi ay gibi aydınlattı…
Geceye düşen o serin aydınlık,
Biraz sen, biraz hasret kokar;
Her baktığımda içimde
Adını bilmediğim bir sızı doğar.
Yıldızlar bile susar yanında,
Sözün hükmü geçmez bu hâle;
Senin bir gülüşün yeter,
Karanlıklar boyun eğer bir anda.
Ben ise yeryüzünde bir garip,
Başımı kaldırıp seni seyrederim;
Bilirim, o ay dediğim şey
Aslında senden kalan bir izdir benim için.
Yücel ÖZKÜ
25 Mart 2026/06:08
Kayıt Tarihi : 25.03.2026 19:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!