Acıya müptela kalmış ömürlerin Mutluluğa baş kaldırışı...
Pürmelal tutkular hazan garında
Bakışlarımda yokluğun izdihamları
Siner iken avuçlarıma fersah firaklar
Bir tek yokluğun öğretti
Toprağıma iç çekip çiçek vermeyi
Bilmelisin ki t’adındır rüzgârın sesi, yağmurun neşesi…
Asuman mühürlü kirpiklerin ipek atlas
Göğsümde kalbinden mozaikler
Hasretin karabasanları oturdukça sineme
Kör saatlerin avuçlarında pas tuttu ikindiler
Unutulmuş çekmecemde akşamların soğuk hüznü ..
Meğer insan en çok içinde büyüttüğü baharda üşürmüş...
Hayal kırıklığımın gün batımında
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!