Gülüşler Hep Bedava Şiiri - Kasım Kobakçı

Eskimiş dertlerimi, sarı güneşte yaktım,
Gülerek çömleğimi, taştan taşa ben çarptım,
İçinden döküleni, serin suya bıraktım.
*
Sarımsı bir kahkaha, çınlıyor sokaklarda,
Tatlı bir nükte gizli, bütün yuvarlaklarda,
Şakacı rüzgar eser, neşeli dudaklarda.
*
Kırılan çömlek ile, kaynıyor tatlı aşı,
Altın sarısı oldu, kentin o garip taşı,
Gülümser şaka yapar, herkesin gözü kaşı.
*
Bir neşe fırtınası, sarmışken yeryüzünü,
Görmek mümkün değildir, insanların hüznünü,
Çömleği kıran bilir, hayatın iç yüzünü.
*
Limon kokulu bir gün, başlar uykularımda,
Eskiden kalma dert yok, artık duygularımda,
Komik şarkılar çalar, bütün kurgularımda.
*
Sarmaşık gibi sardı, bedeni tatlı ritim,
Hayatı tiye alan, başladı bu eğitim,
Kırılan bu çömlekle, tamamlandı üretim.
*
Güneş sarısı umut, doldurdu her kasayı,
Parçalandı çömlekler, unuttuk biz tasayı,
Yeniden neşeyle biz, kurduk bütün masayı.
*
Şehre neşe yağıyor, gülüşler hep bedava,
Isındı sokaklarda, bu sarımtırak hava,
Çömleği kırmak için, bitti o tatlı dava.