Gülüşün güneşi devirince ıhlamur yaprağında
Kainat segâh kapısından çağırdı aşkı
Cam kesiğinden daha çok gülüş çalıverince gökyüzüme
Zerk etti tüm mavileri gülüşüne.
Kahvenin en güzelinden tutununca gözlerine
Pembe menevişli mor sümbüller açtı içim.
Şimdi ben sana giden tüm yolların şeritlerine
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi



