Sekiz Şubat sabahı, yetmiş sekizinci eşik,
Kışın ayazı dursa da, kaleminde bin güneş birleşik.
"Elde var sıfır" demiştin, o hesapta gizli her şey;
Sen sıfırlardan bir dünya kuran, koca yürekli bir dev...
Bir elimde silgi,
Diğerinde Gökkuşağı,
Tüm karalamaları silip,
Bir elimde silgi,
Diğerinde Gökkuşağı,
Tüm karalamaları silip,
Sonra gün gelir,
Herşey anlamını yitirmeye başlar.
Bütün değer verdikleriniz,
Birer birer yok olur.
Bir evlat babasını kaybettiğin de,
Evinin çatısı çöker!
Ve bu çatı asla onarılamaz;
Artık korumasızdır, yağmur da,
Dolu da, kar da başına yağar!
Gidişin çok kolay oldu!
Bendeki darbeyi,
Hesaba katmazsan...
Şiirler de sessiz,
Sensiz ve öksüz kaldı!
Birgün;
Bu dünyadan, herkes gibi,
Ben de gideceğim.
Geride kırgınlıklarımı,
Kırıp döktüklerimi bırakarak.
Gel bana bir masal anlat.
İçinde kanadı kırık serçeler olmasın!
Bana bir masal anlat,
İçinde beyaz güvercinler olsun.
Gel bana bir masal anlat.
İçinde kanadı kırık serçeler olmasın!
Bana bir masal anlat,
İçinde beyaz güvercinler olsun.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!