Gülümse Şiiri - Yorumlar

Gülümse be çocuk, şu hayatın yüzüne bak da öyle ağla; seni kaç defa yere çaldığını kimse bilmesin,
Herkes bir yerlere yetişme telaşında, sen kendi içindeki o yorgun adama biraz olsun geç kalma,
Bak, kimi ekmeğini bölüşecek birini arıyor, kimi koca bir sofrada kendine ait bir lokma bulamıyor,
Kiminin cebinde dünyanın bütün imkânları, kiminin avucunda yarına çıkmaya yetecek bir avuç inanç bile yok,
Sen yine de gülümse çocuk; hayat dediğin, en çok da yüzüne bakıp hâlâ yenilmediğini sananları yoruyor.

Gülümse çocuk, seni büyüten yıllar oldu ama kimse sormadı hangi yaşında eksildin,