Kaç sabahtır aynı rüya ile uyanırken çoğalıyor ömrüm
Anlatmak istesem de her gece öldüğümü, ne mümkün!
Kitap sayfalarına sığmayacak bir destandı gördüğüm
ölürken her defasında sen gelip kurtarıyorsun be gülüm.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta