Gülsün Hayat Şiiri - Kasım Kobakçı

Bak sarı kuş gökte gezer,
Sessizliği rüzgar sezer,
Ruhum ince sırlar bezer,
Geceyi yıldızlar ezer,
Sayılarla gülsün hayat.
*
Çizgilerde saklı masal,
Al bu aklı denize sal,
Uykuların rengi al al,
Boş kovanda garip bir bal,
Susup kalmış sağır evren.
*
Siyah beyaz gölgem taşar,
Sınırları hızla aşar,
Rüyalarda aklım yaşar,
Aynadaki yüze şaşar,
Nükte var o gülüşünde.
*
Yuvarlak bir çember döner,
Yanar ışık, birden söner,
Gökyüzünden sırlar iner,
Yelken suya ıslak siner,
Geometri burda biter.
*
Sessiz kedim dama kaçtı,
Gözlerinden neşe saçtı,
Karanlıktaki gül açtı,
Kuşlar kafesinden çıktı,
İki kere iki beş mi?
*
Eski kalem destan yazar,
Aşk küreği dağlar kazar,
Şekiller oyunu bozar,
Damla damla tasa sızar,
Mavi sular ne derindir.
*
Her formülün özü biter,
Mantık denen duman yiter,
Bacalarda hayal tüter,
Penceremde baykuş öter,
Sabit nokta bir efsane.
*
Irmak olup zaman akar,
Gözler hep engine bakar,
Güneş doğar, teni yakar,
Deli gönül kanat takar,
Kesik çizgi, sonun nerde?
*
Kızıl bulut gökte kanar,
Mumlar ince ince yanar,
Zihin eski günü anar,
Doğa bize sihir sunar,
İyi kötüyle değişir.
*
Kalp daima renkli seçer,
Kadehlerden sevda içer,
Ömür rüzgar gibi geçer,
Tırpan ekinleri biçer,
Sonsuzluğa doğru koşar.
*
Altın ışık şehri sarar,
Her göz yeni anlam arar,
Boş sorular fikri yorar,
Akıl kime verir zarar,
Düşler ülkesinde kış var.
*
Gerçek denen uyku yatar,
Aşk hayata anlam katar,
Güneş kızıl renkte batar,
Tüccar sahte umut satar,
Rakamların sesi çıkmaz.
*
Bu kördüğümü kim çözer?
Balıklar derede yüzer,
Gözler derinleri süzer,
Felek oyununu düzer,
Titrer durur şu pusula.
*
İnsan hep mucize diler,
Zaman tüm izleri siler,
Rüzgar ince kumu eler,
Kılıcını taşta biler,
Sonsuz boşluk artık bitti.