Gülşen Şenderin Şiirleri - Şair Gülşen Ş ...

Baharı yaşamadan sonbahara mahkum etmişti kaderi onu
Bir bilinmezin bir hatanın kurban ellerinde kırılmıştı dalı
Yaşamayı bu kırıklık ve bu mecburiyetle bağrına sarmalı
Hayati verilen sağlık ölçüsünde kucaklamalıydı dopdolu...
Tanrı karıncasından geçmediği gibi, geçmeyecekti kulundan
Bir gün yediveren gibi açacaktı umut bahçesinde beslediği Gülü....

Su gönlümüm sevdasinda
Gözlerinin yar rengi var
Esrarina kanmazdim da
Bakisinin kor cengi var!

Yesil gözler al al bakti

Bahara Gülümse ey nazlı güzel
Bu gül yangınları hep sana açar
Sisli puslu dağlar olmasın engel
Senle doğan güneş ışıklar saçar.

Sen ki bahar kadar çiçek kokarsın

Sevgi yumağıyım, ör ilmek ilmek
Sevdana sığındım el gibi bakma
Hakikat sevmektir, sonra sevilmek
Umudun kendin ol; boşluğa akma...

Kalbine gül diktim sakın soldurma

BİR ŞAİR GÖÇTÜ

Dalları savururcasına bir rüzgâr esti
Solgun bir gül veda etti yaprağa
Acıları, kırgınlıkları susturdu zaman
Kapkara bir bulut öfkesini bıraktı toprağa

BİLGE KÖYÜ AĞIDI

Hiçbir tarih yazmaz, akıllar almaz
Cehalet mi desem, töre mi desem
Tam kırk dört can gitti, böyle şey olmaz
Yürekler acısı, bu kanlı eylem.

Akşam indi şimdi İstanbul üzerine buğu buğu
Dönüşler başladı sıcacık yuvalara umu umu
Dönüşler ki acıyla karılmış adımlarda geri geri
Giderek uzatmak istercesine kimi zaman yolu.

Bir duman baş kaldırmış bacadan aş kokulu

Dün bir yabancıydın bana tanımadığım
Bugün tatlı bir özlemsin aşamadığım
Yak kahverengi gözlere ateşlerini
Yeşillerde olmasın hiç yaşamadığım!

Sevdin beni sevdim seni özlemin niye

Dün bir yabancıydın bana tanımadığım
Bugün tatlı bir özlemsin aşamadığım
Yak kahverengi gözlere ateşlerini
Yeşillerde olmasın hiç yaşamadığım!

Sevdin beni sevdim seni özlemin niye

Güney Kibris'tadir köyüm Dagasan
Etrafinda yedil daglar ovalar
Tastandir evleri kildendir damlar
Kisin ocaginda tüterken duman
Sacaginda isil isil damlalar...