Gülebilseydik Şiiri - Andelip Mehmet

Ne keder kalırdı, ne de bir çile,
Milletçe yan yana, gelebilseydik.
Kalpler kırılmazdı, hiç bile bile,
Sevgi ve saygıyla, dolabilseydik.

Derinden yansaydı, kalplerin odu,
Ruha yön verirdi, sevdanın udu,
Kalmazdı kimsede hiç dedikodu,
Sinelerden kini, silebilseydik.

Masum insanları her gün kasmazdık,
Bir darağacında canlar asmazdık,
Açılan yaraya, tuzlar basmazdık,
Rahmet ve hikmeti, bilebilseydik.

Sonsuz merhametle, olan kulluğu,
İkram deryasından gelen bolluğu,
Fakirin belini büken yokluğu,
Beraber yenerdik, bulabilseydik.

Namert sofrasına, oturma sakın,
Vicdansız kalplerden kaç akın akın,
Sırma saraylarda, yaşamak yakın,
Nefreti unutup, gülebilseydik,