Gül açar baharda, rengi solgun,
Her petali sevda, kokusu yoğun.
İçindeki öz, kalpte bir yara,
Gül, her zaman aşkın en güzel çağrısı.
Gül solsa da zamanla, hüzünle sarar,
Her bir diken, kalpte iz bırakır.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta