Gül'üm! Şiiri - Nihat Malkoç

Allah'a emanet eyledim seni!
Yola revan olup giderken Gül'üm!
Allı turnalara söyledim seni!
Sana son kez veda ederken Gül'üm!

Uzağına düşmek yaralar beni
Hasretin dağıtır, paralar beni
Sensiz mutlu etmez buralar beni
Bağında bülbüller öterken Gül'üm!

Sen hüzünlü iken nasıl gülerim?
Kirpikte biriken nemi silerim
Sana Yaradan'dan huzur dilerim
Yürek köz köz olup tüterken Gül'üm!

Hasreti yürekte mayaladım ben!
Hüzün sarısına boyaladım ben!
Yaralı gönlümü oyaladım ben!
Sensiz bir gün daha biterken Gül'üm!

Karanlık gecede ay misalisin!
Sevgi mirasında pay misalisin!
Gönül sofrasında çay misalisin!
Bahtımın güneşi batarken Gül'üm!

Yaralı kalbimi sende bıraktım
O gülen gözleri dünde bıraktım
İzimi bilinmez yönde bıraktım
Bugünüm dünümden beterken Gül'üm!

Düşeyazdığımda tut ellerimi!
Gönül bağım viran, ver güllerimi!
Anlamak müşküldür bu hâllerimi!
Bahtım, uçuruma iterken Gül'üm!

Varlığın kıymeti elbet yoktandır
Kavuşmayı diler gönlüm çoktandır
Kime ne diyeyim, emir Hak'tandır
Yolumuzu kesen kaderken Gül'üm!

Ben bende değilim, sende kalmışım
Hakikatten kaçıp düşe dalmışım
Vuslat talep edip destur almışım
Gönlümü karartan kederken Gül'üm!

30 Eylül 2026/Kars-Trabzon Yolu