GÜL İLE BÜLBÜL
Gözyaşında kaybolmak isterim,
Bir katre olup süzülsem yanağından.
Ateşine düşen pervane misali,
Yanmak da bir vuslat sanırım.
Dudaklarından dökülen sözler,
Gül yaprağına değen çiy gibi.
Adın geçince içimde,
Bir bülbül nağmesi uyanır.
Bakışların mehtap,
Gecemi aydınlatır ama yetmez.
Göğsümde bir kuş çırpınır,
Uçacak yeri yok,tutsak.
Gönül bahçesi kurudu derler,
Lakin kökleri derinde.
Bir gün gül açar mı yeniden,
Dikenine razı olan yürekte?
Elden ne gelir
Sevda yazılmışsa kaderde,
Ne kaçmak mümkün,
Ne unutmak.
Yücel ÖZKÜ
04 Mart 2026/01:18
Kayıt Tarihi : 20.3.2026 16:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!