Selam eyy nazlı çiçek
Gülü bilir misin?
Bi gül vardı bir Gül
Güzel bir güldü o gül
Bir gün gülmedi
Sustu,
Ağladı,
Kızdı,
Haykıramadı...
İçinde ‘heyyt’ diye kopan fırtınasını sakladı
Utandı ama usanmadı
Kızdı ama haykırmadı,
Sustu lakin mutlu olmadı,
Güzel bir güldü o gül.
Mahşere dek gelmek istiyordu benle,
Düşmüştü peşime mevsimin har sıcağında,
Hasretimin eteğinden tutmuş çekiyordu,
Narindi,
Ama yorgun.
Zarifti,
Ama bitkin.
Ve düştü yere
Ama ağlamadı.
Ne hikmetse?
Adı Gül’dü.
Kendisi güldü
Lakin yürekten hiç gülmedi
O güzel bir güldü
Ey nazlı çiçek!
Seninde kavlü beşerde vaktin dar.
Varırsan huzr-ü Huda’ya seni görür hemen
Gülerse eğer sana
O güle selam söyle
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta