Gül Ağrısı Şiiri - Mehmet Baki Öztokmak

Kazma kürek yaktırdı da
Mart da bitti güller açtı
Hasret çeken gönül ehli
Sevgiliyle kucaklaştı

Bülbül salına salına
Kondu bir kiraz dalına
kanmak için nektarına
Göz gezdirdi en alına

İçti, sarhoş olana dek
Başladı bir seranata
Güle nağmeler dizerek
İlan etti kainata

Bir gül sundu ki derinden
Kokusu epey eskiden
Süzülünce ruh ilimden
Farkım kalmadı deliden

Gül kızardı, mevsim yandı
Dikeni elime battı
Hani daha sevecektim
Beni yüzüstü bıraktı.

Gül dikeni bağrım yaktı…