Gül Açar Yangın Yerinde Şiiri - İdris Köylü

İdris Köylü
86

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Gül Açar Yangın Yerinde

Bir gecenin şafağında
Ayaza keserken gözlerimdeki ateş
Donarken dudağımda nefesim
Düşmüşüm bir müfreze pususuna
Havada; fesleğen kokusu var

Ölünesi bir ilkyaz gecesinde
Bir kurşun daha sürüp namluya
Yüzükoyun kapaklanıp
Uzanıyorum toprağa
Havada barut kokusu var
Mavzer uğultularına karışıyor
Çekirge sesleri

Toprak yağmur kokuyor
Kulaklarımda rüzgâr uğultuları
Bir kuş sekiyor yanıbaşımdan
Kuşatma daralıyor
Ben üşüyorum
Toprak barut kokuyor
Topraktan kalkıp
Toprağa düşüyorum

Yıldızlar titreşiyor uzakta
Gece cehennem sıcağı
Barut soluyor

Yanıyor bir yanlarım
Kanım boşalıyor toprağa
İnceden-usul
Bir sancı basıyor yüreğimi
İnceden-usul
Bir eşkiya türküsü düşüyor aklıma
Mırıldanıyorum
İnceden-usul
Dumanlanıyor gökyüzü
Düşüyor gözkapaklarım

Aklıma düşüyorsun birden
Uzansam
Tutacak kadar yakınsın
Koşsam
Ulaşamayacak kadar uzak
Şimşek çakıyor gözlerimde
Yıldırımlar düşüyor beynime
Bitiyor bedenimdeki acılar
Yüreğimde başlıyor acın

Gülüşlerin
Gülüşlerin düşüyor aklıma
Bir acem bahçesindesin
Seni seyrediyorum
Magrur bir tebessüm
Gökyüzü gibi engin
Ne de güzel gülüyorsun
Akdeniz gibi
Mavi ve dingin

Çocuklar düşüyor aklıma
Yangın yerlerinin nar çiçekleri
Bir Köroğlu narası gibi
Yarıyor kuşatmayı
Çocukların
Kitaplara, sığmayan gülüşleri

Şafak yarıyor geceyi
Ortalık ağarıyor
Güneş doğuyor alnımda

İdris Köylü
Kayıt Tarihi : 20.4.2020 00:47:00
Şiiri Değerlendir
İdris Köylü