Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
SAHİ SİZ KİMDİNİZ? Yaşamasına yaşıyorum Konuşuyorum da konuşmasına Anlatamıyorum size kendimi Eski bir lehçesiyim belki hayatın. Bir ömür tükettim pembe bir şafak için Ölümü öldürmekti işim Dinamitledim kentlerin zeminlerini Bir demet gülüşünüzle Katil ve kahramandım, soylu ve serseri Sinmişti üstüme bütün sıfatlarım “Yaşam güzel” di iki sözümden biri Bir köpek gibi de sadıktım aşk’a Yakınmadım hiç Ödedim bedelini karşı koyuşlarımın Sustum, sustum, sustum Eylemin ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!