üşümüştü ellerin belli
kendi şehrinin soğuk rüzgarlarını getirmiştin oralardan bu taraflara
dokundum titriyordu yüreğin
kafesinden kurtulmak isteyen bir kuş misali
suskundun hiç konuşmuyordun
gözlerin anlatıyordu herşeyi
hep kaçamaktı bakışların
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta