Gücüm Yettiğince Şiiri - Kasım Kobakçı

Çizgi sevmem kati,
Asıl sır, us ile,
Çözülemez derim,
Lakin, asıl gayem,
Andır, satırlarda,
Anı yakalarım,
Gücüm yettiğince.
*
Aşırı sevgiye,
Usun mekanını,
Tümüyle bırakmam,
Gizemli ruhumu,
Görünen yüzeyi,
Resmetmek lazımdır,
Defalarca bakıp,
Ruh eksikse, ten çöp,
Tensiz, ruh sönmekte,
Şunları koparmak,
Faydasız çabadır,
Basit kuruntudur.
*
Çarpıcı laflarım,
İsyankar yürümez,
Nesnel, asla sanma,
Tutkulu kalplere,
İnat maksadıyla,
Hayatı, tüm çıplak,
Çizmekten öteye,
Özlenen şekliyle,
Rüya misali, saf,
Fırçamı sürerim,
Fert, kitle sırrını,
Çizebildiğimce,
Tuvale dökerim,
Nesnelci tayfaya,
Andırır tavırlar,
Vakanın kökünde,
Gizlenen kitlesel,
Kökleri kazarım,
Lakin, coşkuları,
Duyarlı tavırla,
Katmaktan uzağa,
Asla kaçınamam.
*
Şekle tapan sanma,
Kuşkusuz nesnelim,
Lakin, eserleri,
Yalnızca görkemli,
Uğruna harcamam,
Çizimler, rafta hep,
Bekleyip solmasın,
Fırça kitlelerin,
Fırça umutların,
Yansıtan camından,
Uzağa sapmasın.
*
Biyolog sanmayın,
Katı nesnellikten,
Noksan resmetmedim,
Sınırlar aşmaya,
Tuval yeryüzünün,
Klonu sunulamaz,
Hangi imkansızın,
Ardından gideyim.
*
Gizemci saymayın,
Yalnızca deruni,
Mekana dalmadım,
Hakikat nicedir,
Simgeler maskeler,
Katmaktayım lakin,
Şahsımda belirgin,
Nitelik sayılmaz.