Kurudum dalımda kim bilsin
Yel aldı üfledi kim netsin
İşte benim eserim dersin
Gözün aydın övün gayrı
Topragı üstüme bürüdüm
Gölgenle yollara yürüdüm
Su vermez vefasız çürüdüm
Gözün aydın dövün gayrı
Ellerinle mezara koy yeter
Yumrunu kabrime vur ister
Bendeki acı böyle biter
Gözün aydın öldüm gayrı
Koydular kefenle çukura
Kalkamadım eyvah ayaga
Sıkıştırdılar tam bucaga
Gözün aydın gömdün gayrı
Harun yildirim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta