Gözlerin deki perde Şiiri - Murat Ülkü

Gözlerindeki perdeyi sessizce aralar,
Sahte maskeleri bir bir kenara koyar.
Söz gümüşse sükut altındır der de bekler,
Zaman, gerçek yüzü elbet aşikar eyler.

Zeka sadece bilmek değil, susmaktır bazen,
Karakter okunur, ruh süzülürken inceden.
Test edilmez insan, seyredilir her hali,
Vakit gösterir kim sahte, kimse asli.

Zihin bir aynadır, sırrı kalır derinde,
Gördüğünü tartar hep kendi yerinde.
Sahte bir tebessüm, o eğreti duruş,
Hemen belli olur akıl ferinde.

Anlar da susar o, bozmaz asla oyunu,
Bilir her maskenin o sığ soyunu.
Sözle örülen o ince ağların,
Zamanla görürüz asıl boyunu.

Gürültülü cümle, o yaldızlı beyan,
Sanma ki gerçeği eyliyor ayan.
Karakter dediğin bir kumaş gibidir,
Eskidikçe verir rengini inan.

Test etmeye kalkmaz, yormaz hiç kendini,
Yıkmaz sabır ile örülmüş bendi.
Sadece izler ki, aksın gitsin su,
Bulur elbet ırmak kendi dengini.

Rol yapan yorulur, nefesi hiç yetmez,
Yalanın dumanı sonsuza dek tütmez.
Gerçek, ağır ağır yürür menzile,
Sahtenin telaşı uzağa gitmez.

Gözlem bir sanattır, sessiz ve pek derin,
Hakikat payıdır her bir kederin.
Sözlere kanmayan arif yürekler,
Mirasçısı olur en kutlu yerin.

İnsan bir kitaptır, okunur haliyle,
Anlatılmaz sadece dille, kaliyle.
Zamanın eliyle çevrilir sayfalar,
Dökülür cevherler bin bir misaliyle.

Bırak o oynasın kendi sahnende,
Bir sükut saklıdır senin zihninde.
Karakter bir sınav, süreyle geçilen,
Mührü vurulmuştur ruhun vaktinde.