Çalınmış bir beni yaşıyorum her gün.
Peh ne azim, dillere destan bir öyküyüm.
Oysa varlığım sıkışık göğsümün ortasına.
Beni kaç pusu öldürmedi, kaç tuzak.
Sayısız ihanetler gezindi bedenimde kaç kez.
Hep etrafımda kesif bir nankörlük kokusu.
Bilmiyorum hangi iyiliğe kurban ettim kendimi.
Kör müydüm sağır, müsebbibi olan sebebin.
Şimdi tüm tehlikeleri umursamıyorum.
Neden yok ki ardın da ölüm bilmiyorum.
Eskisi gibi değilim bilmiyorum kimseyi, kendim gibi.
Bekliyorum alın ihanetlerinizin altında yatanı.
İçimdeki karabalık harcar sizi.
Gelin göze alıyorsanız haydi durmayın gelin.
Kenan GEZİCİ 17/11/2026
Kayıt Tarihi : 17.11.2026 09:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!