Matlaşmış atmosferin bulutları arasında uçuşmuş
Kimbilir belki de sadece üzgün olduğu içindi yalnızlığı
Ne soruyordu ne de konuşuyordu
Sadece bakıyordu derinden ta uzaklara
Güldü bir ara kısık kısık
Güneşin batışındaki o kızıllığı görüyordu
Şimdi gözlerinde
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta