boş bir kağıt, kırık bir kalem ve
karanlık sokaklarda geceyi kovalayan rüzgar.
görebildiğim ve duyabildiğim sadece bu...
yazdıklarım boş kağıdı kirletiyor,
kalemin mürekkebi ellerime akıyor,
rüzgar da geceyi yakalamış olmalı ki,
o da artık esmiyor.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta