boş bir kağıt, kırık bir kalem ve
karanlık sokaklarda geceyi kovalayan rüzgar.
görebildiğim ve duyabildiğim sadece bu...
yazdıklarım boş kağıdı kirletiyor,
kalemin mürekkebi ellerime akıyor,
rüzgar da geceyi yakalamış olmalı ki,
o da artık esmiyor.
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta