Senin ismini duyduğumdaki dudağımın kenarının kıvrılışını,
Kalbimdeki kelebeklerin seninle konuştuğumda nasıl mezarlarından kalkıp tekrar cıvıl cıvıl uçtuğunu,
Senin resmine bakıp dalıp giderken ki halimi göremedin...
Kedilere anlattım seni, duvarlara anlattım uzunca ve sessizce,
Ben anlatamasam da şarkılar anlattı seni, şiirler anlattı.
Sen ne kadar istemesen de ben umudumu yitirmeyip amansızca bekledim.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta