Şu martılar buz gibi dert sularını
Kanat kanat öper de doyamaz sanki
Şehrin örtüsünü ve duman yüzlü şairlerini
Bir kaleme damlatır da döker içini inan ki
Ya nöbetler sabahtan kalmış geceye
Ya da sırt üstü yatan tufan meşrepli gardiyanlar
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Seven göstermez zaten...
Çaresizliğini... Ürkekliğini...
Yokluğunu...
O, hep gururludur..
Dertlerini yağmura, rüzgarlara anlatır... Gecenin dilidir, hasret..
Bir şairin bildiği...
Tebrikler İlyas Bey, Kardeşim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta