Hele başını okşa gör yetimi öksüzü,
Neşe ile sevinçle nasıl gülüyor yüzü
Hasret kaldığı şeydir bir ömür arayıp ta
Her dilden beklediği bir kaç çift tatlı sözü.
En büyük yetim öksüz en büyük yük sırtında
Âlemlere efendi o da bunun farkında
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta