Gönüldeki Yol Şiiri - Yücel Özkü

GÖNÜLDEKİ YOL
Bir akşam gözlerim sana yönelse,
Uzaklık içimde çözülür yavaş yavaş.
Adını taşıyan rüzgâr geçince,
İçimde sana açılır akşam.

Penceremde akşam, saçında rüzgâr,
Uzakta bir turna göğe iz bırakır.
Sesin dokununca içimin kıyısına,
Suskun göller gibi gönlüm durulur.

Mevsimler geçerken yapraklar savrulur,
Gurbetin gölgesi uzar kapımda.
Akşamın hüznü içimde derinleşir,
Dönüşün bir ışık olur odamda.

Akşam göğünde kuşlar çekilirken,
Saçlarında günün son ışığı kalır.
İçimde büyüyen ince bir sevda,
Adını anmadan sana varır.

YÜCEL ÖZKÜ
19 Eylül 2026/12:23