Gönül Sorgusu Şiiri - Alierdem Bağcı

Bir çift göze müptelayım Bir gönüle vurgunum Sorsan başa belayım Halbuki durgunum İki dudak arasında yerim Hep kayganlı zeminim Ancak yüce mevlam kerim Aşk vazgeçilmez yeminim Belli değil ki bilinmez muradım Benden medet umma at bi adım Ziyan olan sen ben değil biz dik Duramadık yerimizde asla dimdik Hayaller bir kaşık suda boğuldu Baharda açan çiçekler soldu Vazgeçmek çok mu zor inadından Söz ettirmessin bana adından Kül isem neden doğmuyorum yeniden Gel benim ol sev sende beni yeniden En taze acıyı bilirim sayende Suç sende değil seni sevende Tabipsen bul bunun çaresini Yok değilsen açma yarasını Bakamıyorum aynada yüzüme Yansıması sen oluyorsun gözüme Şiir yazacak hâl kalmadı Tutunacak dal kalmadı Geçiçek derler ya hani Sensizlik geçmesine mani Kıymetin paha biçilmez hazine Kıyametin dönüştü kara yazına Hislerim hissetmeyi bıraktı Çünkü yollarımız ıraktı "Bundan sonrasını düşünsen olmaz" Hakaretinle canımı açıtmışsın Amma Erdemim der ki ; Bir şeyi hesaba katmamışsın "Sonunu düşünen kahraman olamaz" Ali Erdem Bağcı