Gönül Semaverinde Vefa Şiiri - Güven Tekin

​
​Çay demledim içiyorum,
İçimden geçti yazdım.
Seni o sokak başında bekliyorum,
Yoluna bin umut kazdım.

​Belki sen çay doldururken,
Bende şekerini atarım.
Seninle bir ömür sürerken,
Huzurla uykuma yatarım.

​Umut işte ben seni,
Semaver başında bekliyorum.
Sevdanla yanan bu bedeni,
Yollarına seriyorum.

​Çayımı çektim seni bekliyorum,
Bardağımda buğusu hasretin.
Seni her şeyden çok seviyorum,
Varlığıdır içimde kudretin.

​Sen varken çaya şeker atmıyorum,
Tadın derya deniz, sözün bal gibi.
Senden öteye adım atmıyorum,
Tutunmuşum sana bir dal gibi.

​Senle nefes alıyor bu gönlüm,
Sen yoksan aldığım nefes dar gelir.
Seninle bahar olur her ölüm,
Sensiz koca dünya bana dar gelir.

​Yeşil çimlere yayılmış,
Semaverde çay içsek.
Gönlümüz sevdayla ayılmış,
Dünyadan vazgeçip kendimizden geçsek.

​Gözlerinin içine bakıp,
Hayallere dalsam gözlerinde.
Tüm dertleri bir kenara bırakıp,
Erisem o sıcacık sözlerinde.

​Yüreğimde sadece sevdam olsun,
Benden alsın her ne varsa sana versin.
Gönül bahçeme senin sevgin dolsun,
Sen benim ömrüme en büyük kadınsın.

​Güzel olan ne varsa sen ol,
Ben cefanı çekerim yanımda ol.
Çay gibi sonuna kadar seni içmek isterdim,
Yeter ki benimle, hep benimle kal.