Gözlerim dolmuş, zorlamayayım kendimi,
Akıtayım içime kederin altın kadehlerle sunulan zehir zerrelerini,
Denemeyeyim, durduramam şaha kalkmış gönül seli karşımdaki,
Ne kadar sürer bilemem ama elde değil anlatamam anlayamazsın,
Yüreğindeki nasıl yandığını tahmin bile edemediğin ateşi! .
Hiçbir şey,hiçbir şeye anlatamaz sana olan sevgimi,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta