Gönül Sazımın Teli Nihal

Gece yarısı uyandım birden
Bir ses çağırdı beni derinden
Hangi kapıyı çalsam Nihal
Aşkın vurdu beni yerlerden

Gözlerin bir ateş ki yanar içimde
Sazımın telleri titrer her gece
Bu gönül seni arar her hecede
Bir yudum sevgi ver kandırayım ben

Nihal'in elleri sazımın telinde
Gülizar rengi var gönül elinde
Ben bir âşık gezerim bu çöllerde
Bir busene yeter öldüreyim ben

Dedim ona: "Bir kerecik gül bana"
Dedi: "Gülmek haram oldu bu sana"
Dedim: "Ateşler düştü bu cana"
Dedi: "Yanmak âşığın kaderinde"

Gönül dergâhında bir Nihal gördüm
Elif gibi ince, sin gibi derdim
Her sözü bir remiz, her bakışı sır
Gördüğüm anda ben, kendimi verdim

Sazımın telinde gizli bir sır var
Nihal'in her sözü canlara can katar
Gönlümün kapısı ardına dek açık
Gel ey Nihal, gel ki bu aşk sana yar