Gönül Penceresinde Bahar

Gözlerin bir gülün rengine rehn edildi,
Dünyanın gürültüsü kapı önünde dindi.
Ruhunun dar sokakları ışıkla yıkandı,
O sonsuz ferahlık, kalbine usulca indi.

Ne kederin gölgesi, ne dünün ağır yükü,
Huzur dediğin; bir kuşun dalda uykusu sanki.
Gök mavisine bağladın yorgun umutlarını,
Dingin bir yaşamın en saf hali bu belki.

Her renk bir dua oldu, her koku bir teselli,
Varlığın sevinci damarlarında şimdi besbelli.
Gönül bu renge rehin kaldıkça yeşerir
Hayat; bir nefeslik ferahlıkta gizlenir ve büyülenir