Masivadaki Bir Yolcu
Gece demlenen yüreğime bahur oldun
Matem nehrine bir neh gibi dökülen
Elim incilerin şıpırdısıyla inleyen
Ahu nigahın hayali izhar eder
Zevbeder dili viranı dide-i nebliyle
Cerheder dag-ı dili zaten mecruh.
Nevaz bir bedî bi-dile yarab.
Cana da bir gül canı gönülden.
Ağlayan kalbime gündüz neşesi oldu
Sızlayan yüreğim geceleri bilmez oldu
Ah nigarım ah nihanım kapıldım cazibene
Büstanıma gül bahtıma gül iltimas et halime
Ayrılık ölüm gibi sevgilim
Sen benim herşeyimdin
Ümid kalmadı artık bitabım
Fecrim söndü bidermanım
Korkarım ki bu aşk ecelimdir
Söndürmeye mecalim yok çaresizim
Eskiyi yad ederim
Bilmez ki divaneyim
Geçti sanar hicranım
Bitmez mazide elemim
Takılı kaldım ruhum paredir
Pervanei misalim aşkına yar
Gözlerine hasret kaldım
Neşeni ve gülüşlerini özledim
Tatlı mırıldanışlarını, ah yarim
Gönlümde bıraktığın ateş kor gibi
Nasıl söndüreceğim bilmiyorum
İnsaf et yoksa harab olacağım
Ey nebati hassasım, güli nazım
Lemsimle şebtab olur her zerre-i vücudun
Ey reyhanı mahcubum, şeceri zarifim
Güya hicâbından gülizâr olursun
Ey arzu cemalim, latif endamım
Şehvetinle peri gibi izhar olursun
Sevdalanan gönlüme bir ateş düştü ki ne ah
İhlas eyle ey işveyâr leylinle mazul gönlümün
İltimas etmessen zebil olan gönlümün haline eyvah
Suzidilin yandırdığı meşale fersiz, afitabı ol gönlümün
Nihanım efzun olsa da yaşın aşikane a'badınım
İrtibat eden gönlüm yıkılır her lenc-i zülfünlen
Hamuşane bi-dilim haraptır hem cemalin ve hayalinlen
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!