Gönül Kuşum Şiiri - Sadık Kocabaş

GÖNÜL KUŞUM

1. Kıta
Yine duman çöktü felek dağına,
Bülbül figan eyler sevda bağına.
Gencecikken çıktım hicran dağına,
Soldu baharım, gülüm uyanmaz,
Bu dertlere garip canım dayanmaz.

Nakarat
Gurbet eli bana mesken mi oldu?
Ağlaya ağlaya gözlerim soldu.
Gönül kuşum uçtu, sılama kondu,
Dön gel kömür gözlüm, yollar kararsın,
Yıkma şu gönlümü, sinem daralsın.

2. Kıta
Felek sillesini vurdu başıma,
Zehir kattı felek ekmek aşıma.
Kimse bakmaz oldu gözüm yaşına,
Eridi yüreğim, kora döndü gel,
Yıkıldı sarayım, virana oldu gel.

Nakarat
Gurbet eli bana mesken mi oldu?
Ağlaya ağlaya gözlerim soldu.
Gönül kuşum uçtu, sılama kondu,
Dön gel kömür gözlüm, yollar kararsın,
Yıkma şu gönlümü, sinem daralsın.

3. Kıta
Kalemsiz Şair'im, bitti dermanım,
Yazan yazmış neydem böyle fermanım,
Diyemem feleğe gayri pişmanım,
Toprak sarsın beni, eller sarmasın,
Gidin de o yâre, hesap sormasın.