Işığına uçan kelebeğim ben
dönsem konamam ey cânan
yaralı gönlüm ses veremez
derman ararken düşer hicran
Çıra yakan gözünle yandım ben
kalbime düşen sırla döndüm ben
geceye asılan bir nuran oldun
feleğe kırgın yanımla sevdim ben
hasretin düğüm olur boğazda
akşamın sır nehri ağır niyazda
pamuk ipi köprüden geçer ömür
ay gider her gecenin sabahına
Özlemin derin bir delhizdir cân
adını yazan dalgalar fâni cân
her kıvrımında bin sır gizlenir
kalbime düşen aşkın devrân
O güzel sesinin esiriyim
güzel yüzünle bir diriyim
kavuşma nefesiyle eriyip ben
bir tebessümünde bir faniyim
adını anmakla dolar içim
sevdayı gizinde ağlar içim
yankılanır çağlar yanar içim
bir gülüşünle söner her biçim
ben vuslat denen yolun kuluyum
bakışın zincirli dertli yolcusuyum
sonbahar olunca gönlüm solsada
bir bakışın diriltir bu benim huyum
Sessizlik çöker içimde ağır ağır
bir nefes bekler gönlüm beni çağır
yandıkça artar aşkın kalbim hârdır
bir tebessümün yeter ey cânânım.
Kayıt Tarihi : 15.09.2026 19:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!