Yürekte fırtına, dışarda sükut,
Bazen dertler gelir, tükenir umut.
Gönül tarlasında solar her nohut,
Gizli sevdalarla kavrulur gider.
Gurbet ellerinde divane gezen,
Yorulur dünyadan, canından bezden.
Her köşe başında bıkmıştır kem gözden,
Kendi efkarıyla kavrulur gider.
Dost bildiğin bile halini sormaz,
Yalan sevdalarla hiç kafa yormaz.
Akan gözyaşını kimseler durmaz,
Ömür bir rüzgarla devrilir gider.
Herkes bir maskeyle gezer sokakta,
Gerçekler kaybolur kara toprakta.
Bir hüzün gizlidir düşen yaprakta,
Zaman değirmende kıvrılır gider.
Yüzümüz gülse de içimiz buruk,
Gönül köprüleri hep kırık dökük.
Sözler boğazımda düğüm ve sökük,
Yollar uzağına evrilir gider.
Sessiz feryadımı duyan olmuyor,
Dertli yüreğime neşe dolmuyor.
Ağlayan yüzümüz artık gülmüyor,
Günler hüzün ile devrilir gider.
İnsan kadrini hiç bilen kalmamış,
Yalan dünyada bir murat almamış.
Gönül bahçesinde güller solmamış,
Herkes bir tarafa dağılır gider.
Gönül sazım inler, sızlar derinden.
Anlasa halimi ta içerinden.
Söküp alsa beni bu dert yerinden,
Ruhum huzur ile doğrulur gider.
Vefalı bir dosta ihtiyaç vardır,
O olmazsa dünya her kula dardır.
Gönülden gönüle giden yollar kârdır,
Sevgi potasında yoğrulur gider.
Eski günlerin de anısı kalır,
Zaman her güzelden bir parça alır.
Umutlar tükenir, hüzünler kalır,
Ömür nihayete doğrulur gider.
Kayıt Tarihi : 21.11.2026 03:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!