Evvalâ âşk imiş cihanın cevher özü
bir nefesle açılır kapısı gönül gözü
sensin örümde açan hakikatın gülü
can özümde sesin bir bülbül sözü
sen gülünce âlem nûra bürünür
gâm susar gönülde dert savrulur
kahrın da lütfun da başım üstüne
bir nâzarın yeter garip gönlüme
fânidir cihan geçer âşkın bâkîdir
gönlüm âşk şarabın içen sâkîdir
dergâhındır sığınağım bu sâhidir
sensiz şu ömür bir zindan gibidir
Kusursada güzel bu yolculuğum
dervişler gibi âşka bağlıdır ruhum
yorulursam âşkın olur yoldaşım
kırık kalbe merhem olur bir bakışın
perdeler kalkar yüzünü görsem
yârim cemâlin ile gönlüm dirilir
ben iyi ki bu yola baş koymuşum
iyi ki muradım senmişsin benim
rabbim sevdamız daim eylesin
nefsimiz aşkın nuruyla damıtsın
birlik kadehinden badeyi içelim
âşkın nuruyla kalbimiz bir etsin
bugünüm yarınım seninle dolsun
duamda adın yankılansın dursun
kalbimde yerin hep bâkîdir benim
vuslat mahşere dek sürüp gitsin
mâşuk gönülde âşık yolda olur
aşkı bulan gönül Hâkk'ı da bulur
ömür biter sevda göğe yükselir
son nefeste adın dilimde kalsın
sevda emanettir sadakatsa yemin
sen duamsın benim ey güzel yarim
rabbim ayırmasın son nefeste bizi
elin elimde kapansın gözüm bebeği
Kayıt Tarihi : 25.10.2026 18:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!