Çarpan bir kapı gibi gönül kendi kendine
Neşe ile kederle oynar akşama kadar
Sevda diye tutturmuş bakmaz kendi derdine
Şiir denen bir garip, bıkmaz oyuncağı var
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çarpan bir kapı gibi gönül kendi kendine
Neşe ile kederle oynar akşama kadar
Sevda diye tutturmuş bakmaz kendi derdine
Şiir denen bir garip, bıkmaz oyuncağı var
güzel bir çalışma,hoş olmuş,kutluyorum yazan kalemi yüreği.tam puan
Beğeni ile okudum dörtlüğünüzü... Yüreğinize sağlık...
Çarpan bir kapı gibi gönül kendi kendine
Neşe ile kederle oynar akşama kadar
Sevda diye tutturmuş bakmaz kendi derdine
Şiir denen bir garip, bıkmaz oyuncağı var
ne güzel dizeler...
çok beğendim..
kutluyorum.....
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta