Şu gönül dergâhıma giriverdin apansız
Uykusuz sabâhıma giriverdin apansız
Artık geceler uzun gözlerim melûl mahzun
Bilmeden günâhıma giriverdin apansız.
Ankara, 14.09.2017, 00:10
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Apansız gelir aşk, anlamazsın. Hayat döngüsü değişir insanın. Gecesi gündüzü karışır birbirine. Bu karmaşıklığı çok güzel anlatıyor dörtlük.
Yüreğinizi ve kaleminizi kutluyorum Yılmaz Bey.
Selam ve saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta