Gönül de Güller Şiiri - Melik Köroğlu

Gönül de Güller
Gönül bahçesinde açılan gülsün,
Aşkınla tutuşup yanan bu canım.
Bülbülüm derdimi dinler de gülsün,
Seninle anlam bulur her bir anım.
​
Gözlerin ufkuma bir güneş gibi,
Doğdukça içimde karanlık biter.
Sanki bu sevdada aşkın sahibi,
Bir gülüşün inan derman bu canım.
​
Bir nehir gibisin akarsın içte,
Geçtiğin yerlere hayat verirsin.
Bize yazılan bu kutlu dikişte,
Aşkınla filizler veren sol yanım.
​
Sesin bir melodi ruhuma derman,
Sözlerin dökülür bir ab-ı hayat.
Gönülde yazıldı bu kutsal ferman,
Seninle yeşerdi mülk ile hanım.
​
Gecenin koynunda seni düşlerim,
Rüzgar pencereme adını söyler.
Adım adım seni arar düşlerim,
Sensiz geçen güne yanar bu canım.
​
Korkmam bu hayatın çetin yolundan,
Tutarsan elimi asla yorulmam.
Aşkın sarar beni dört bir yanından,
Senden başkasına kul olmaz sanım.
​
Seven yakmıştır bu yüce sevda,
Yıllar geçse bile solmaz rengimiz.
Aşkın deryasında bulduk bir ada,
Sonsuza dek sürer bizim bu anım.
Melik Köroğlu (Salihi) Şair ve yazar